ESiNTiLERiM

Alacakaranlıkta kurşuna dizdiler düşlerimi.. Şâhidim bir geceydi, bir de gecenin sessizliği...

Çarşamba, Kasım 15, 2006

Yitip giden

Yoldaş senin bir gülüşün
Bir dostunun yarasını

saramıyorsa artık
Sen artık kendin değilsin
Vur öfkeni dostuna
Yazdım dağlarca göllerce
Dökülmeyen gözyaşım da

boğulsun deryalarca
Yitip, giden devrimler gibi
Dost sesin, dost gülüşlerin
Şimdi çölde bir damla su
Sen artık kendin değilsin
Öfke çaresizliktir bilirim
Çaresizliğine ölürüm
Sesinde açan bulutlara inan

her şeyimi veririm
Sanma ki bir yitiktir
Hüzünlere sarılmam
Sanma ki gülüm bu hüzün
Öldüğümde bitecektir
Bir gün mavi bulutlara
Biner sonsuza giderim
Dost sesini duyana dek
Karanlığa gülümserim

posted by Melody at 11/15/2006